Sramota me je sredine u kojoj sam rođena. Opština iz koje dolazim se nalazi u BiH, malo mjesto, ali prepuno ljudi koji više gledaju tuđe živote nego svoje. Tračevi se šire brzinom svetlosti. Ovde žive ljudi koji žive za koride, šatore, džipijade, straparijade, lokalni izvođači pune sale, ali su zato pozorišne sale poluprazne, bioskopa gotovo i nema, školovani pjesnici i umjetnici odlaze zgroženi publikom i nekulturom. Ja sa svojom porodicom više ne živim tu ali dođemo povremeno ali ja vama ne mogu opisati koliko me sve to guši i koliko mi je sve negativno, prvenstveno ja, i koliko mi je ljepše kad sam kod svoje kuce. Ispada da glumim neku princezu a li nije tako.